Wydrukuj tę stronę

Pszczoła Buckfast

W naszej pasiece hodujemy matki pszczele Buckfas. Głównie są to matki na nasze potrzeby. Corocznie wymieniamy 50% matek w rodzinach produkcyjnych. Jednak mamy w każdym sezonie do zaoferowania niedużą ilość matek unasiennionych naturalnie jak i matek reprodukcyjnych unasiennionych na wyspie i inseminowanych. Hodowla naszych matek opiera się na zasadach Brata Adama.

Nasza pasieka  w dniu 8.02.2019 została wpisana do rejestru Europejskiego Stowarzyszenia Hodowców Pszczoły Buckfast pod nr 100506. Rodowody naszych matek można znaleźć na Liście Europejskich Hodowców Buckfast - http://perso.unamur.be/~jvandyck/homage/elver/pedgr/ped_FE_2018.html

Brat Adam (Karl Kehrle) poświęcił prawie 70 lat na stworzenie nowej pszczoły Buckfast.
Urodził się 3 sierpnia 1898 r. Jako 12-letni chłopiec przybył w 1910 roku do opactwa Buckfast Abbey, klasztoru benedyktynów w Devon w Anglii, aby poświęcić się życiu jako mnich.
W 1915 r. Rozpoczął pracę z pszczołami a w 1919 r. przejął odpowiedzialność za pasiekę klasztoru.

W swojej książce " Pszczelarstwo w Abbey Buckfast" sformułował swój cel hodowlany w następujący sposób: "Naszym ostatecznym celem jest stworzenie pszczoły, która da nam stały maksymalny średni plon przy minimalnym wysiłku i czasie od pszczelarza." Główną ideą Brata Adama podczas hodowli Buckfasta było to, że żadna z początkowych ras nie ma w sobie wszystkich najlepszych kombinacji cech odpowiednich dla pszczelarza.

Jedna z jego dewiz brzmi: "Pozwól pszczołom aby ci to powiedziały" - "Let the Bees tell you" 

W ciągu dziesięcioleci hodowli kombinacyjnej i konsekwentnej selekcji stworzył on pszczołę łączącą w sobie najbardziej wartościowe cechy różnych ras pszczoły miodnej. Od połowy lat dziewięćdziesiątych XX wieku dzieło Brata Adama jest kontynuowane i udoskonalane przez kilku hodowców pszczół, przede wszystkim w Europie Zachodniej i Północnej, jak również w Ameryce Północnej. Pszczoła łagodna, nierojliwa, bardzo dobrze znosząca zimowle. Bardzo obficie czerwi (czerwienie zimą ustaje na krótko, dlatego zapasy na zimę powinny być zapewnione w wystarczającej ilości) - dlatego też matki w czerwieniu należy ograniczać.

Od 1993 roku żył jako emerytowany mnich, a tym samym został najstarszym mnichem w brytyjskiej Kongregacji Benedyktynów. W 1995, w wieku 97 lat, przeprowadził się do domu spokojnej starości, koło Buckfast Abbey, gdzie zmarł 1 września 1996.